Δεν έχει η αγάπη μάτια

Λουλουδάκι μίλαγε στην πέτρα,
ναι.
Πως αγάπησε γυναίκα που τη θελαν κι άλλοι δέκα,
ναι.
Τι τραγούδι να της γράψω,
με φωνή ν` αναστενάξω,
στον αέρα ν` ακουστώ.
Το άρωμά μου θα της δώσω και ψυχή θα παραδώσω.
Αχ γι` αυτή θα μαραθώ.

Δεν έχει η αγάπη μάτια, μάτια μου, και δεν κοιτά.
Σα την ψιλή την άμμο του γιαλού,
που όταν φυσά
τις χαραμάδες βρίσκει του κορμιού
για να περνά.
Δεν έχει η αγάπη μάτια, μάτια μου, και δεν κοιτά.

Λουλουδάκι μίλαγε στην πέτρα,
ναι.
Πως του δώσανε βασίλειο μια ζεστή γωνιά στον ήλιο,
ναι.
Μια γωνίτσα τοσοδούλα να το πιάνει η βροχούλα,
στον αέρα να λυγά.
Μα όλος αίνιγμα ο κόσμος, με άρωμα διπλό σαν δυόσμος,
μια νερό και μια φωτιά.