Τ’ αρχοντόπουλο

Ο έρωτας Μεθύσι παράφορο,δεν γνωρίζει σύνορα, ήθη, θρησκείες, επαγγέλματα, κοινωνικές θέσεις, πλούτο, φτώχεια. Κυρίαρχος, νου και ψυχή ενώνει, χωρίζει, παιδεύει, λυτρώνει, τρελαίνει.

Γιαννιώτικο τραγούδι που αναφέρεται στην ερωτική περιπέτεια ενός νέου -ανεψιού του άρχοντα Νικολάκη Αθανασίου των Ιωαννίνων- που αγάπησε παράφoρα την τουρκάλα Φατιμέ ή Φατμέκου τραγουδίστρια του καφέ αμάν. Το αρχοντόπουλο για να αποφύγει την κοινωνική κατακραυγή κατέληξε στα Μπιτόλια, το ελληνικό Μοναστήρι.

Εγώ ήμουν τ’ αρχοντόπουλο,
Ανψιός του Νικολάκη
Φατιμέ τι μου ‘κανες;
Μπιτόλια μ’ έστειλες.

Εγώ ήμουν που κουβέντιαζα,
Με μπέηδες με αγάδες,
Φατιμέ τι μου κανες;
στα Μπιτόλια μ’ έστειλες.

Και τώρα πως κατάντησα,
Να φτιάχνω εγώ μασiάδες,
Φατιμέ τι μου κανες;
στα Μπιτόλια μ’ έστειλες.

Φατμέ μου, σε παρακαλώ,
Τα μάγια να μου λύσεις,
Φατιμέ τι μου κανες;
στα Μπιτόλια μ’ έστειλες.